Archief van
Tag: verhuizen

Verhuisd: de nasleep.

Verhuisd: de nasleep.

Tot mijn spijt heb ik gemerkt, dat het volgen en lezen van Lettersmid niet lekker loopt vanuit de WordPress-com reader. Het lijkt erop dat ik lezers ben kwijtgeraakt sinds mijn virtuele verhuizing. Dat is natuurlijk nooit de bedoeling geweest. Het verlies is een bijwerking die optreedt doordat Lettersmid niet meer wordt gehost vanuit WordPress.com, maar sinds mei 2018 resideert vanuit WordPress.org
Gelukkig werken beide platforms heel goed samen.

Was of ben je me kwijt?
Geen probleem, gaan we fixen.

De oplossing:
Ga naar https://www.wordpress.com en log in op je account (zoals je ook zou doen wanneer je een blog gaat schrijven of je leeslijst zou openen).
In WPcom vind je links bovenin twee tabbladen: “Mijn sites” en “reader”.
Klik op “reader” en vervolgens op “beheren”. Hiermee kun je de sites die je volgt, beheren en onderhouden. Dit kun je overigens best enkele malen per jaar doen, zo houd je je leeslijst up-to-date.

Toevoegen van Lettersmid nieuwe stijl:
Klik op beheren

Klik vervolgens op de adresbalk en voer hier www.lettersmid.nl in en klik vervolgens op volgen. Welkom: je volgt me op mijn nieuwe adres en nu zullen mijn blogs ook weer gewoon in je WP- reader verschijnen.

Loslaten Lettersmid oude stijl
Je moet nu nog één ding doen, en dat is het oude adres van Lettersmid, namelijk Letterdetteke, loslaten.
Dat doe je zo:

Vul “letter” in bij de zoekterm achter je gevolgde sites. Zo kom je uit bij letterdetteke.wordpress.com en die moet je loslaten.
Klik op “volgend”, om Letterdetteke te ontvolgen. Wees gerust, het is pijnloos want op die pagina verschijnen geen nieuwe blogposts meer. Beloofd 😉

Op mijn telefoon of tablet? #hoedan
Op je tablet en op je telefoon werkt het iets anders; raadpleeg hiervoor de app die je hiervoor op het apparaat hebt ingesteld via Google Play (Android) of de App-store (IOS). Meest waarschijnlijk bevindt het beheer zich onder het WordPress icoon.

Telefonisch

Telefonisch

Mijn mobiel rinkelt indringend. Een onbekend nummer. Direct gaan alle alarmbellen af, met de avonturen van Miss Alzheimer vers in mijn geheugen.
Vaak turfden we het aantal telefoontjes per dag, toen ze nog thuis woonde. Op zware dagen werden we vier maal gebeld door de personenalarmering, die dan vroeg of we mijn schoonmoeder wilde bellen, want dat had ze graag. Uitleggen dat ze niet meer kón telefoneren had geen zin. Waarbij ik wil opmerken, dat sommige mensen niet geschikt zijn voor het grillige vak van personenalarmingscentralist.
Daarnaast werden we regelmatig gebeld door personen van de thuiszorg, die overspannen raakten door het wispelturige gedrag van mijn schoonmoeder. Op topdagen, wanneer we echt in de prijzen vielen, kwamen er ook nog telefoontjes bij van passanten, wanneer ze Miss Alzheimer zittend voor haar eigen voordeur, die openstond, hadden aangetroffen.
De allerlaatste dagen dat ze thuis woonde, zwierf ze over straat. Het was doodeng. En bovenal verdrietig. Gelukkig hebben we haar nooit hoeven ophalen uit een wildvreemd oord, werd ze altijd weer netjes thuisgebracht, van een kopje thee voorzien en in een stoel gezet. Waarna het ritueel weer van vooraf aan begon.
Inmiddels woont ze op tweehonderd kilometer afstand in een vervangend thuis voor dementerende bejaarden, in een woongroep. Met een gezamenlijke woonkamer, een grote woonkeuken en een ruime eigen slaapkamer, die inmiddels vol staat met haar eigen spulletjes. Thuis brak ik regelmatig mijn nek over de tafels en kastjes, het is een genot om te merken dat dat in haar nieuwe thuis ook het geval is.
Er is sprake van een-op-vier-zorg. Dat wil zeggen vier dementerende bejaarden op een gespecialiseerde verzorgende. Met een vrachtwagen geduld en heel veel liefde. Hier in Amsterdam is de zorg inmiddels een op tien patienten geworden. Daarnaast was er in onze omgeving slechts plaats in een verpleeghuis met zwaar dementerenden, met zijn vieren op een zaaltje, zonder ruimte voor eigen inbreng en spullen.
De keuze voor het verre oord was daarmee gauw gemaakt, al moest er een rechterlijke machtiging (Miss Alzheimer zag het belang van een opname niet in) aan te pas komen en verliep de daadwerkelijke verhuizing niet helemaal volgens de van toepassing zijnde regels. Soms staat veiligheid echter voorop en moet je regels breken, om ongelukken en erger te voorkomen.
Toen we haar onlangs hebben bezocht mochten we voor het eerst in onze mantelzorgcarrière zonder tegenstribbelen of ander drama naar huis, mits mijn schoonmoeder lekker op haar bed mocht gaan liggen want moe van de visite. De zuster mocht haar helpen want die wist het beste hoe dat moest.
Het was uitermate prettig om met een goed gevoel weer naar huis te vertrekken. Thuis was dat lang niet altijd het geval, ging ik regelmatig onzeker en verdrietig naar huis.
Mijn mobiel rinkelt nog steeds. Dat is waar, ik heb de voicemail eraf gegooid. Verstrooid neem ik op. Een overactieve dame biedt me zes weken lang een abonnement op een Amsterdams dagblad. Nadat ik twee keer heb aangegeven, geen interesse te hebben, druk ik even later op de rode knop.
Innerlijke rust daalt als een warme lappendeken over me heen.